बातम्या

जर तुम्हाला खरेदी करण्यात रस असेल तरसोनेरी शौचालयमाझ्याशी संपर्क साधायला संकोच करू नका.

शेक्सपियरने म्हटल्याप्रमाणे: "सोने, पिवळे आणि चमकदार, अगदी थोडेसे काळ्याला पांढरे करू शकते, कुरूपाला सुंदर, चुकीला बरोबर, नम्राला उदात्त, वृद्धाला तरुण, भित्र्याला योद्धा बनवू शकते..."

सोने आता लोकांच्या दागिन्यांचा मुख्य घटक बनले आहे. सोन्याची अंगठी, सोन्याचा हार, सोन्याचे कानातले आणि सोन्याची बांगडी घालणे हे संपत्तीचे प्रतीक बनले आहे. मी अनेक स्त्रियांना दागिन्यांनी सजलेले पाहिले आहे. त्यांच्या अंगावरील सोन्या-चांदीच्या दागिन्यांचे एकूण वजन कदाचित एक-दोन किलोग्राम असेल. ते दागिने फारसे आरामदायक आणि लवचिक नसतील. टागोर यांच्या शब्दांत सांगायचे तर, जर एखाद्या पक्ष्याच्या पंखांना सोने बांधले, तर तो उंच उडू शकेल का? जेव्हा सोन्याचे दात पहिल्यांदा लोकप्रिय झाले, तेव्हा काही श्रीमंत लोकांना तोंडात सोन्याचे दात लावल्याशिवाय बोलायला लाज वाटायची, म्हणून अनेक लोकांनी आपले चांगले दात काढून त्या जागी सोन्याचे दात बसवले.
दुसऱ्या महायुद्धादरम्यान, जर्मन छळछावण्यांमध्ये मारल्या गेलेल्या ज्यूंच्या सोन्याच्या दातांचे वजन अनेक टन होते. एकीकडे, यावरून फॅसिस्टांनी किती लोकांना मारले आणि त्यांच्या पद्धती किती क्रूर होत्या हे दिसून येते. दुसरीकडे, 'जगाची संपत्ती ज्यूंच्या हातात आहे' ही म्हण खोटी नाही, हेदेखील यातून दिसून येते. सोन्याची आणखी एक महत्त्वाची भूमिका म्हणजे मंदिरांना सजवणे. पूर्वीच्या काळी, जेव्हा श्रीमंत लोकांना बुद्धाच्या आशीर्वादासाठी महत्त्वाच्या गोष्टींची प्रार्थना करायची असे, तेव्हा ते 'काम पूर्ण झाल्यावर सुवर्णदेहाला पुन्हा आकार देण्याचा' नवस करत असत, म्हणजेच बुद्धाच्या शरीराला सोन्याची पूड पुन्हा लावण्याचा किंवा सोन्याच्या वर्खाने सजवण्याचा. सोन्याचा एक मोठा बुद्ध प्रत्यक्षात घडवण्याची क्षमता किंवा इच्छा कोणामध्येच नाही.